Jak przeanalizować próbny LEK po sprawdzeniu wyniku

Zachowaj ślad po tym, nad czym się zastanawiasz

W trakcie próbnego testu zaznacz na brudnopisie pytania, do których chcesz wrócić. Przy jednym zapisz „gubię się w opisie”, przy innym „kojarzę odpowiedź z bazy”. Jeśli zabrakło czasu, zaznacz też miejsce, w którym kończy się samodzielna próba. Gdy zajrzysz do klucza, poprawny wariant może się wydać oczywisty. Taka krótka notatka przyda się wtedy bardziej niż ogólne wrażenie, że test poszedł dobrze albo źle.

Odłóż wynik i przejrzyj zaznaczone pytania, a potem wszystkie błędne odpowiedzi. Niektóre błędy w ogóle cię nie zaskoczą, bo już w trakcie pracy brakowało pomysłu. Ciekawsze bywa pytanie, przy którym niczego nie zaznaczysz, a odpowiedź okaże się błędna. Zapisz, co przemawiało za twoim wyborem. Szukasz założenia, które wydawało się tak oczywiste, że nie przyszło ci do głowy go sprawdzić.

Zapisuj osobno dziedzinę i powód błędu

Przygotowując się do Lekarskiego Egzaminu Końcowego, możesz korzystać z bazy pytań Centrum Egzaminów Medycznych. Materiał podzielono tam na dziedziny, między innymi pediatrię, choroby wewnętrzne oraz bioetykę i prawo medyczne. Własne zapiski zacznij od podobnego podziału, ale zostaw obok miejsce na opis trudności. Sama etykieta „pediatria” nie mówi jeszcze, czy trzeba wrócić do pojęcia z zajęć, czy uważniej czytać polecenia.

Załóżmy, że w pytaniu z pediatrii umyka ci wiek dziecka. Przeczytaj opis ponownie, tym razem uwzględniając wiek. Jeśli umiesz teraz wyjaśnić różnicę między rozważanymi wariantami, dopisz do notatki, co odwróciło twoją uwagę. Gdy sam wiek niczego ci nie wyjaśnia, sięgnij po materiał z zajęć i sprawdź, jakiej zależności potrzebujesz do rozumowania. W obu przypadkach w kluczu widzisz tę samą literę, ale na następne popołudnie planujesz inną pracę.

Zdarza się też, że rozumiesz opis, a odpowiadasz na pytanie przeciwne do zadanego. Przy powtórnym czytaniu dokończ własnymi słowami zdanie „mam wskazać stwierdzenie, które…”. Jeśli sens zmienia się po uwzględnieniu przeczenia, zapisz dosłownie wyraz, który ci umknął. Zamiast obiecywać sobie większą uważność, masz teraz coś konkretnego do sprawdzenia przy kolejnej próbie.

Przykładowy plan analizy po próbnym teście

Kiedy	Co masz przed sobą	Co zapisujesz po wykonaniu zadania
Po teście, 15 minut	Zaznaczone pytania, brudnopis i klucz	Dziedzinę, wybrany wariant i krótką odpowiedź na pytanie „co mnie do niego przekonało?”
Następnego dnia, 20 minut	2 pytania z podobnym błędem oraz materiał z zajęć	Różnicę między pojęciami lub konkretny fragment polecenia, który zmienił sens pytania
Po 4 dniach, 10 minut	Nowe pytanie wymagające podobnego rozróżnienia	Własne uzasadnienie wyboru, zapisane jeszcze przed sprawdzeniem odpowiedzi

W trakcie takiej powtórki możesz natrafić na pytanie, które znasz już niemal na pamięć. Zasłoń warianty i powiedz, co w opisie pozwala rozstrzygnąć problem. Jeśli przypominasz sobie głównie układ odpowiedzi na stronie, zostaw przy pytaniu znak zapytania. Dopiero nowy przykład pokaże, czy potrafisz zastosować potrzebną wiedzę, gdy znajomy układ znika. Przy sprawdzaniu zanotuj też, dlaczego odrzucasz najbliższy poprawnej odpowiedzi wariant. Właśnie ta różnica może wymagać dodatkowego wyjaśnienia na zajęciach.

Wybierz ćwiczenie, które coś rozstrzygnie

Zamiast przepisywać wyjaśnienia do wszystkich błędów, wybierz taki, który wraca mimo powtórek. Jeśli mylisz pojęcia, zapisz każde z nich obok przykładu i dopisz różnicę własnymi słowami. Jeżeli opisy czytasz poprawnie, lecz w połowie testu zaczyna brakować czasu, sprawdź na nowym zestawie, przy których pytaniach najdłużej wahasz się między wariantami. Używanie pytań sprawdzających do wyboru materiału do dalszej nauki zaleca również poradnik Institute of Education Sciences.

Analizę możesz przenieść na maturę. Wyobraź sobie doświadczenie, w którym zmieniano odległość lampy od rośliny wodnej i liczono wydzielające się pęcherzyki gazu. W tabeli przy bliższym ustawieniu lampy widzisz więcej pęcherzyków. W odpowiedzi piszesz jednak, że wzrosła objętość wydzielonego gazu. Spójrz na nagłówek kolumny. Policzono pęcherzyki, ale nie zmierzono ich objętości. W swoim zeszycie rozdziel temat „fotosynteza” od przyczyny błędu „wyciągam wniosek o wielkości, której nie zmierzono”. Do następnej próby wybierz doświadczenie z innym sposobem pomiaru. Zanim zapiszesz wniosek, wskaż w tabeli dane, które go uzasadniają.